Dag 17 van aktahs naar olgi (Mongolië)

Aangezien de mensen in de gang en op de slaapzaal allemaal vroege vogels zijn werden wij gedwongen om ook maar vroeg op te staan. Het is nu 7 uur, -13 graden en we zitten al in de auto. We hoeven vandaag maar 270 kilometer te rijden, maar wel Rusland uit en Mongolië in. Door de bureaucratie kan dit weer de nodige tijd gaan kosten. Als bijkomend probleem houden de Mongolen ook nog tussen 12:00 en 14:00 pauze. Het streven is om met de hele groep dus voor 12:00 de Mongoolse grens gepasseerd te zijn.

Om 8.15 kwamen we door het laatste stadje, kosh agach wat we nog in Rusland tegen komen. Even nog een supermarkt ingegaan om wat proviant te kopen. Ze hadden zelfs een uitgebreide groente en fruit afdeling, kokosnoten, kiwis, manderijnen, appels, peren. Het is nu licht geworden en -21 graden, 2000 meter hoogte. Rob zette net zijn ruitenwissers aan maar deze piepten wel of ze nog heel zijn weten we nog niet. Nog 75 kilometer tot de grens.

image

image

image

image

image

image

image

9:00 uur we staan voor een nog gesloten grenspost, de andere teams komen ook langzaam binnen. Om 9:30 gaat het kantoor wat niet meer dan een container is open. De stempeltjes zijn redelijk snel gezet. We kunnen weer in de auto gaan zitten.

image

image

image

image

Helaas blijken onze visa’s een dag verlopen te zijn. Dit wisten we wel maar met wat geluk had men het niet opgemerkt, nu dus wel. Er wordt door iemand in de groep contact opgenomen met de organisatie. Er wordt gezegd dat iemand met alle paspoorten terug moet rijden naar dat dorp. Eigenwijs als wij zijn rijden we ook zelf terug, een stel andere teams volgen. In het dorp aangekomen spreken we een local aan met visa en een stempel beweging op het paspoort. Hij begint wat in het Russisch te praten en te wijzen, dat snappen we natuurlijk niet. We laten op de routeplanner de kaart van het dorp zien en hij wijst een plaats aan waar we dat zouden kunnen regelen. Daar aangekomen staat de auto van de organisatie er al en zijn ze druk bezig om wat te regelen. Aangezien wij niets kunnen doen gaan we maar naar een koffietentje. Nog geen 10 minuten later komt iemand van de organisatie binnen om onze paspoorten op te halen wij drinken lekker onze koffie en thee op en rijden rond 12 uur wederom terug naar de grens. Het gaat minimaal 14:00 uur worden want voor die tijd is de Mongoolse grenspost nog lekker aan het lunchen. En blijkbaar klopte er nog iets niet dus de organisatie mocht nogmaals van de grenspost naar dat dorp 50 kilometer terug rijden. Dan maar wat meer foto’s van de auto’s grens en omgeving maken.
image

image

image

image

image

image

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s