Dag17.1 wachten

Het is ondertussen 16:30 en we staan nog steeds te wachten voor de grens. 17:00 eindelijk is het visum geregeld, de eerste 7 auto’s zijn doorgereden naar het volgende poorten wij staan nog voor een gesloten hek. De grens sluit blijkbaar om 18:00 dus het is maar de vraag wat er allemaal gaat gebeuren. Misschien dat sommige teams in Rusland achterblijven,  of sommige in het stuk niemandsland van 20 kilometer.

We staan nu als voorste in de rij wachtende auto’s voor het hek, het is 17:18, dus voor Russische begrippen schiet het vlot op. We zijn iets voor 18:00 de Russische grens gepasseerd. De Mongoolse gids stelt alles in het werk om de douane daar langer geopend te laten zijn. Helaas als we aankomen blijkt de customs man niet mee te willen werken. We zitten nu om 19:45 nog in een douanepost. De reisleiding en de gids gaan in bijliggend gehucht proberen of we daar kunnen slapen, anders kan het zijn dat we in de auto moeten slapen.

Er is een klein hotel met 12 bedden daar kunnen we allemaal eten, sommige blijven daar slapen. Ook heeft men nog geregeld dat mensen bij een gezin thuis kunnen slapen. Bij het eten in het minihotel bleek men ook een klein kindje te hebben daar hebben we onze oranje mascotte aan gegeven dus helaas moeten we vanaf heden het zonder die aap stellen. Voor, tijdens en na het eten vloeide de wodka rijkelijk, verschillende mensen hebben eigenlijk iets teveel gedronken, ik ook.

Ik heb gekozen voor de optie om bij de mensen thuis te slapen. Er ligt een geslacht slaap in hun voorkamer. Ze hebben een baby die erg rustig is. Onze andere draak mascotte geven we aan hun. Rob en nog wat andere reisgenoten hebben in hun auto geslapen. Ik heb goed geslapen bij die mensen op mijn matje en in mijn slaapzak. Alleen ben ik blijkbaar wel een keer midden in de nacht schreeuwend wakker geworden, met de woorden waar ben ik, waar is mijn kussen, ik wil water en nog wat meer geraaskal, een andere reisgenoot geeft mij wat water en ik slaap weer door.

image

image

image

image

image

image

image

image

Advertisements

2 thoughts on “Dag17.1 wachten

  1. Wat een prachtige verslagen en bizarre foto`s. Het echte avontuurlijke werk is begonnen. Voor ons is het niet vreemd de bijzonder lange wachttijden in het Midden Oosten. De langste tijd voor ons is 8 uur geweest.We waren natuurlijk ook in een groep en dat maakt het weer gezellig.
    Blijf voorzichtig en wat leuk dat jullie die mascotte hebben weggegeven aan dat kindje. Die mensen zijn zo arm en ook zo dankbaar.
    Gr. uit Eindhoven

  2. Bijzonder om bij de plaatselijke bevolking te mogen overnachten. Gastvrij hoor, en dat met de vaak beperkte middelen.
    Dat aan de grens niet alles is verlopen zoals de bedoeling was, is flink balen, maar hé, het levert wel prachtige verhalen op!
    Mooie foto’s en wat moet het geweldig zijn om op zo’n enorme sneeuwvlaktes te rijden en geen duidelijke route te zien.
    Bas, je schrijft erg leuk, en houdt de bloglezers goed up to date!
    Gtrjs.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s