Dag 20 Altai naar Bayanhongor

De etappe van vandaag is 430 kilometer, bij de briefing hoorde we dat er wel 130 kilometer asfalt is. Dus maar 300 kilometer dirtroad. Geheel door de Gobi woestijn.

Wederom vroeg op, om 7 uur zijn we vertrokken. Gisteren zijn we weer een tijdzone gepasseerd ook natuurlijk wel een stuk zuidoostelijker gekomen, daardoor verwacht ik dat het wel tot 8:15 donker zal blijven. Toen we in het dorp net vertrokken was het -8, maar na een half uur rijden zitten we op -16, dat er zoveel temperatuur verschil kan zijn binnen 50 kilometer.

Met de opkomende zon die we tegemoet rijden zijn er vreemde effecten aan de hozion waar te nemen, het leek zo nu en dan alsof de zwarte contour lijnen aan de horizon zich verplaatsteverplaatste of bewoog. Eerst dacht ik dat ik kamelen zag lopen of aan het hallucineren was, maar Rob zag ook deze effecten.

8:30 de weg houdt er zonder waarschuwingsbord zomaar mee op we stuiteren de onverharde weg op. Om 9:00 komt de zon wat meer op, maar omdat we voornamelijk naar het oosten rijden is het zicht erg beperkt voor een uur lang tegen de zon in.

Op zich maakt dat niet zoveel uit want dat stuk had nogal veel bochtenwerk en slechte wasborden wegen. Daarna veranderde het in een wat glooiend er terrein, met nog wat minimale begroeiing. We kiezen een van de paden uit en deze blijkt goed vlak, op enkele stukken rijden we met 80 kilometer per uur er overheen. Ik voel me zo nu en dan net in het spel Sega rally championship zitten. Zo nu en dan raakt de bodemplaat wel hoge stukken in het midden van de weg, zolang het zand is maakt dat niet veel uit, maar we horen ook wel een paar keer wat stenen die we raken.
We stoppen eens om de onderkant te inspecteren, maar zien geen schade. Die stevige bodem bescherming was dus geen overbodige luxe.

We blijven ons verbazen over de snelle overgangen van verschillende landschappen en de bijbehorende weg condities. Kiezel velden met kiezel weg, stenen velden met flinke stenen in de weg, steppenvelden met wat zanderige wegen, alleen de zandduinen en wegen waar je je vast rijdt ontbreken nog.

We komen door een gehucht waar we koffie en thee proberen  te krijgen, helaas blijkt dat een kansloze missie. Wel even de stupa, een motor met wanten en aanhangwagen met geslachte schapen gezien. In een volgend dorp ondernemen we deze missie weer en vinden wonder boven wonder een koffietentje, helaas is het personeel nergens te bekennen een behulpzame dame in het dorp heeft hun nog wel gebeld maar men wou niet komen, dus alsnog geen koffie.. We vervolgen onze weg door de Gobiwoestijn, Rob begint een beetje in te kakken en wil cola of red bull, dat hebben we natuurlijk niet bij ons. We houden een korte stop en 1 team welke met ons meerijdt heeft een nespresso apparaat in de auto, dus drinken we koffie midden in de Gobiwoestijn.

Ook zijn we nog over een bevroren riviertje gereden.

Lekker gespeeld in de woestijn waarbij de vlakkere gedeeltes door de hogere snelheden het spectaculairst waren, en de andere gedeeltes door de vele afwisseling ook zeer leuk waren, tot nu toe de mooiste en leukste rit van deze vakantie.

In het beste hotel van mongolie tot nu toe aangekomen, het stinkt niet, en er is een goed werkende douche, in vergelijking met de veredelde waterkoker van gisteren, en werkende wifi. Ja die was gisteren in een ander hotel, niet waar wij sliepen.


Advertisements

4 thoughts on “Dag 20 Altai naar Bayanhongor

  1. Hey, die bodemplaat zit er onder om in de eerst instantie de carterpan te beschermen en wat andere zwakke onderdelen, die bodemplaat is niet geheel onverwoestbaar. Als je de stenen kunt horen die die plaat raken ga je eigenlijk al iets te roekeloos te werk, volgens mij.

    Maar goed, het is jullie feestje….veel succes op de volgende rit.

    En de foto’s…..die zijn weer geweldig btw…

  2. Lekker muziekje! Mooi ritme en zo. Hebben jullie daar het wegdek (tussen de koffiepauzes door) even op aangepast? Wel een keertje een wasstraat opzoeken; kunnen de thuisblijvend nog een keertje het mini logo bewonderen…….
    Groeten en keep going !!!!
    Martin

    • Morgen in Ulaanbaatar staat er al een reservering voor poetsen uit. Met dank aan de Mongoolse gids Munk, welke ook de rode mercedes 2 * per dag fixt. Onderdeel wat teveel speling heeft wordt per dhl naar Ulaanbaatar verzonden en is daar hopelijk morgen of overmorgen zodat het permanent gemaakt kan worden.

  3. Bedankt weer voor het prachtige verslag en de bijzondere fotot`s.
    En die verstevigde bodemplaat is een uitkomst. Wijzelf hebben tijdens onze reizen met de campers door de woestijn ook wel meegemaakt dat er flinke stukken waren onder de auto`s.
    Een voordeel met de camper reizen was dat we altijd een lekker bed en koffie en cola hadden.
    Grapje hoor, maar dit wat jullie doen is wel spectaculair. Wij zijn tot het Baijkelmeer gekomen.
    Ook problemen bij de douane in Mongolie gehad, Die mensen hebben nu eenmaal niet veel te doen en uit verveling doen ze dan maar een keer stoer.
    Fijne reis gewenst en blijf gezond.
    Dorus en Marja

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s